Render

Memento = สิ่งของที่เก็บไว้ที่ระลึกถึงเหตุการณ์ บุคคล หรือช่วงเวลา โปรเจคนี้จึงหมายถึงช่วงเวลาที่ได้ทดลองการรับรู้ของวัสดุตะแกรงเหล็ก ที่นำมาออกแบบเป็นวัสดุห่อหุ้มอาคาร ขอบเขตที่สามารถแผ่ขยายออกไปได้นั้นมาจากหลากหลายหนทาง เช่นการออกสำรวจเส้นทาง ถ้ำ ป่า หุบเขา ใต้น้ำลึก จนต่อยอดไปพบเจอกับแร่หรือวัสดุใหม่ๆ ขยายขอบเขตมากขึ้นอีกด้วการทดลองการสร้างสิ่งใหม่ด้วยวัสดุที่ได้ค้นพบ Pavilion เปรียบเสมือนการแผ่นขยายขอบเขตของการทดลองในการใช้วัสดุนำมา ประกอบสร้างนี้พื้นที่สำหรับผู้คนทั่วไป ได้เข้ามา ได้นั่งพัก หย่อนใจ ซึบซับที่ว่าง และสัมผัสมิติของวัสดุ ด้วยการใช้วัสดุ “ ตะแกรงเหล็กฉีก ” Pavilion นี้ก็เปรียบดี่งขยายของเขตของการทดลอง และการสำรวจด้วยเช่นกัน Pavilion ออกแบบจากบริบทรอบๆพื้นที่ เส้นทางเดินเข้า pavilion มากจากเรุปแบบเถนนรอบๆวงเวียนของเสาชิงช้า ตัวโครงสร้างสีแดงและความโค้งมาจากภาษาของเสาชิงช้า ลักษณะการปิดล้อมก็มาจากภาษาการปิดล้อมของกำแพงวัดสุทัศ โดยทดลองการสร้างความเป็นส่วนตัวด้วยวัสดุตะแกรงเหล็ก G-5 ของผนังโค้งด้านนอก นำแผ่นวัสดุมาซ้อนกันให้ความถี่ของตะแกรงสร้างความทึบของผนัง ที่ยังสามารถระบายอากาศได้

รูปทรงของPavilionที่เล่าเรื่องราวถึงความงามของเหล็กฉีก ทั้งในทางนามธรรมซึ่งแสดงออกโดยรูปฟอร์มภายนอก และทางรูปธรรมซึ่งแสดงออกโดยดีเทลการใช้ตัววัสดุเองโดยตรง โดยถ่ายทอดเรื่องราวที่ว่า “เหล็กเป็นวัสดุมีความแข็งแรง และดูทึบตัน การนำเหล็กฉีกที่เกิดจากการการนำเหล็กแผ่นมารีด และฉีก ดึง ทำให้แยกและอ่อนโค้ง ตาม ขนาด จังหวะ จนเกิดความ พริ้วไหว เพื่อลดความแข็งกระด้าง และเกิดเส้นสายอารมณ์งาน แต่ยังคงประโยชน์ และความสวยงาม ที่เหมาะสม” Pavilionที่เกิดจากกันนำรูปร่าง และรูปทรง การเจาะ ดึง และบิดตัวของเหล็กฉีก เส้นตรง และเส้นโค้ง อันเกิดจากจังหวะและลักษณะเฉพาะ มาจัดวางในทิศทางในแต่ละแกนให้เกิด ”มิติที่สัมพันธ์” สถาปัตยกรรมขนาดเล็ก เพื่อพื้นที่สาธารณะนี้ ถูกคิดจัดวาง ให้อยู่ในพื้นที่ประวัติศาสตร์ สวนรถไฟ สะพานดำนครลำปาง ซึ่งสามารถใช้ประโยชน์ที่หลากหลาย รวมถึงกิจกรรมที่สร้างสรรค์ ให้เกิดพื้นที่เชื่อมต่อของผู้คน เข้ากับบริบททางสังคม หรือสิ่งแวดล้อม สร้างปฏิสัมพันธ์ใหม่ๆ