FOLD A BREAK!

พาวิเลียนริมน้ำแห่งนี้ถูกออกแบบขึ้นเพื่อแก้ไขข้อจำกัดของท่าเรือท่าเตียนที่แม้จะมอบทัศนียภาพงดงามของพระปรางค์วัดอรุณฯ แต่กลับไร้ร่มเงาและบรรยากาศที่เอื้อต่อการพักผ่อน ด้วยการนำ เหล็กฉีก (Expanded Metal) มาใช้สร้างโครงสร้างโปร่งเบา จึงก่อเกิดพื้นที่ร่มที่ไม่ทึบตัน ให้ผู้คนได้พักสายตาและร่างกายจากแสงแดดร้อนแรง โดยยังคงเปิดมุมมองสู่สายน้ำและทิวทัศน์เบื้องหน้าได้อย่างเต็มตาพาวิเลียนทำหน้าที่เสมือน “ม่านบางเบา” ที่แผ่ร่มเงาลงบนพื้นที่ชมวิว วัสดุเหล็กฉีกสะท้อนความเป็นสมัยใหม่ ทว่ากลมกลืนกับบรรยากาศเมืองเก่า การจัดรูปทรงที่พลิ้วไหวและแผ่กว้างยังช่วยสร้างมิติใหม่ให้กับท่าเรือ แปรเปลี่ยนจากเพียงพื้นที่สัญจรไปสู่ “เวทีริมน้ำ” ที่ผู้คนสามารถหยุดพัก มองพระอาทิตย์ลับฟ้าเหนือเจ้าพระยา และใช้เวลาได้ยาวนานกว่าที่เคยพาวิเลียนนี้จึงไม่เพียงแก้ปัญหาเรื่องความร้อนและการขาดร่มเงา แต่ยังเติมเต็มบทบาทใหม่ให้ท่าเรือท่าเตียนในฐานะ พื้นที่สาธารณะเชิงวัฒนธรรมที่ทั้งงดงาม สะดวก และเชื้อเชิญให้ผู้คนใช้ชีวิตร่วมกับทิวทัศน์ประวัติศาสตร์ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาได้อย่างละเมียดละไม สมาชิกกลุ่ม นางสาวศิวพร วงค์ษายะ นางสาวสุชาดา เรืองศรี อาจารย์ที่ปรึกษา อาจารย์ปัตย์ ศรีอรุณ

ภายในเมืองที่เต็มไปด้วยตึกสูงและจังหวะชีวิตที่เร่งรีบ สถานที่เล็ก ๆ แห่งนี้ถูกออกแบบให้เป็น ที่แห่งการพักหายใจ กลีบดอกไม้ที่บานออกกลายเป็นหลังคาที่ห่อหุ้มผู้คนจากความวุ่นวายจากภายนอก และเมื่อมันหุบลงก็เหมือนการพับซ่อนตัว เพื่อเปิดพื้นที่ให้กับการค้นพบมุมมองใหม่ ๆ แรงบันดาลใจจาก "ดอกไม้" ไม่ใช่เพียงรูปร่าง แต่คือ พลังแห่งการปรับตัวตามกาลเวลา เช่นเดียวกับเมืองที่เติบโตและเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา—บางช่วงพับตัวสงบ บางช่วงขยายออกสู่ความรุ่งเรือง พื้นที่นี้จึงเปรียบเหมือน "กลีบดอกไม้กลางเมือง" ที่ไม่หยุดนิ่ง แต่หายใจไปพร้อมกับผู้คนที่มาเยือน ผู้ออกแบบ นายฟาอิ๊ก มามะ นางสาวอรณิชา อินชา นางสาวศริญรัตน์ หนูอ่อน ที่ปรึกษา อ.สรณียา หมั่นดี