สถาปัตยกรรมเพื่อเยียวยาผู้มีภาวะซึมเศร้า จังหวัดนครราชสีมา
สถาปัตยกรรมเพื่อเยียวยาผู้มีภาวะซึมเศร้า จังหวัดนครราชสีมา
รูปภาพ- รูปภาพ
ภาวะซึมเศร้า เป็นสภาวะสุขภาพจิตที่มีผลกระทบต่อคุณภาพชีวิต และสังคม ซึ่งเกิดจากภาวะจิตใจที่หม่นหมอง หดหู่ เศร้าระดับรุนแรง และเกิดอยู่นานร่วมกับความรู้สึกท้อแท้ หมดหวัง มองโลกในแง่ร้าย รู้สึกไร้ค่า ตำหนิตัวเองมากเกินไป เกิดโดยไม่มีทีท่าว่าจะดีขึ้นแม้ได้รับกำลังใจหรืออธิบายด้วยเหตุผลก็ตามจนกระทั่งมีการเปลี่ยนแปลงทางด้านร่างกายความคิด จิตใจ อารมณ์ และส่งผลต่อหน้าที่งานที่กระทำอยู่หรือกิจวัตรต่าง ๆ และเป็นอาการที่สามารถพัฒนาไปสู่โครซึมเศร้า
ปัจจัยที่มีผลต่อภาวะซึมเศร้าก็จะมีปัจจัยหลายด้าน เช่น สภาพเศรษฐกิจ, สังคม, การเปลี่ยนแปลงในชีวิต ปัญหาโรคซึมเศร้าที่เกิดขึ้นในปัจจุบันเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จากจำนวนสถิติของประเทศไทยที่เพิ่มขึ้นทุกๆปี ทำให้คนรู้สึกกลัวที่พบจะเข้าพบแพทย์ หรือนักจิตวิทยา ด้วยคำว่าโรงพยาบาลจิตเวชทำให้คนไข้รู้สึกว่าเป็นผู้ป่วยจิตเวช โครงการ “สถาปัตยกรรมเพื่อเยียวยาผู้มีภาวะซึมเศร้า (Therapeutic Architecture for person with depression)” ซึ่งเป็นโครงการที่มีความจำเป็นในการช่วยบำบัด จากการสร้างพื้นที่ที่เหมาะสมสำหรับการบำบัดรักษาเบื้องต้น ซึ่งเป็นการลดจำนวนผู้ป่วยที่มีภาวะซึมเศร้า และสร้างเสริมสุขภาพจิตของผู้ที่มาบำบัดในชุมชนเมือง
ปัจจัยที่มีผลต่อภาวะซึมเศร้าก็จะมีปัจจัยหลายด้าน เช่น สภาพเศรษฐกิจ, สังคม, การเปลี่ยนแปลงในชีวิต ปัญหาโรคซึมเศร้าที่เกิดขึ้นในปัจจุบันเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จากจำนวนสถิติของประเทศไทยที่เพิ่มขึ้นทุกๆปี ทำให้คนรู้สึกกลัวที่พบจะเข้าพบแพทย์ หรือนักจิตวิทยา ด้วยคำว่าโรงพยาบาลจิตเวชทำให้คนไข้รู้สึกว่าเป็นผู้ป่วยจิตเวช โครงการ “สถาปัตยกรรมเพื่อเยียวยาผู้มีภาวะซึมเศร้า (Therapeutic Architecture for person with depression)” ซึ่งเป็นโครงการที่มีความจำเป็นในการช่วยบำบัด จากการสร้างพื้นที่ที่เหมาะสมสำหรับการบำบัดรักษาเบื้องต้น ซึ่งเป็นการลดจำนวนผู้ป่วยที่มีภาวะซึมเศร้า และสร้างเสริมสุขภาพจิตของผู้ที่มาบำบัดในชุมชนเมือง
Product Recommend
119
เข้าชม
0
ถูกใจ
ข้อมูลทั่วไป
เข้าชม
92 ครั้ง
ปี
2025
ขนาดพื้นที่
2,607.9 ตร.ม.
ประเภทโครงการ
โรงพยาบาล / สถานพักฟื้น
สไตล์การออกแบบ
แฮชแท็ก
ผลงานที่เกี่ยวข้อง
2022.2 ตร.ม.
2025
โครงการเสนอแนะออกแบบภายในศูนย์โรคแพ้ภูมิตัวเอง (SLE) กรณีศึกษา อาคารชวนชูชาติ วพน.7 โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ จังหวัดปทุมธานี
โรคแพ้ภูมิตัวเอง (SLE) เป็นโรคเรื้อรังที่เกิดจากระบบภูมิคุ้มกันทำลายเซลล์ของร่างกายตนเอง ส่งผลกระทบต่อหลายระบบ เช่น ผิวหนัง ข้อต่อ ไต และระบบประสาท มักพบในผู้หญิงวัยเจริญพันธุ์ อายุ 20–40 ปี มากกว่าผู้ชายถึง 9–13 เท่า ผู้ป่วยมักมีอาการหลากหลาย เช่น ปวดข้อ อ่อนเพลีย ภาวะซึมเศร้า และต้องหลีกเลี่ยงแสงแดดหรือความเครียดเพื่อป้องกันโรคกำเริบ การรักษาหลักคือการใช้ยากดภูมิคุ้มกัน ซึ่งอาจมีผลข้างเคียง เช่น น้ำหนักเพิ่ม เสี่ยงติดเชื้อ แม้ไม่หายขาด แต่สามารถควบคุมอาการได้ด้วยการดูแลต่อเนื่องจากแพทย์เฉพาะทาง ปัจจุบันผู้ป่วยมักต้องเข้ารับการรักษาร่วมกับกลุ่มอื่นในคลินิกอายุรกรรม ซึ่งเสี่ยงต่อการติดเชื้อรุนแรง จึงควรมีพื้นที่เฉพาะสำหรับผู้ป่วยกลุ่มนี้
โครงการนี้จึงมีเป้าหมายเพื่อเป็นศูนย์เฉพาะทางแบบครบวงจร รองรับผู้ป่วยและผู้ที่สงสัยว่าเป็นโรค ด้วยบริการมาตรฐานสูง เครื่องมือทันสมัย และแนวทางการรักษาหลากหลาย โดยยึดหลัก User-Centered Design ผสานแนวคิด “วัฏจักรชีวิตของผีเสื้อ” เพื่อสื่อถึงการฟื้นฟูและความหวัง พร้อมออกแบบสภาพแวดล้อมที่ทันสมัย ลดความเครียด ด้วยการใช้สี แสง เส้นสาย วัสดุปลอดภัย และการจัดสรรพื้นที่แยกส่วน ลดการปนเปื้อนและเพิ่มความเป็นส่วนตัว
