Pavilion of expanding dimensions

แห่งนี้ถูกออกแบบภายใต้แนวคิดการเชื่อมโยงระหว่าง “รากวัฒนธรรม” และ “พลังแห่งธรรมชาติ” โดยถ่ายทอดออกมาในรูปแบบสถาปัตยกรรมที่ร่วมสมัยและ สอดคล้องกับบริบทท้องถิ่น ส่วนโค้งด้านล่าง ได้แรงบันดาลใจจาก ไหบ้านเชียง โบราณวัตถุที่มีชื่อเสียงระดับโลกจากจังหวัดอุดรธานี ไหเป็นสัญลักษณ์แห่งการเก็บรักษา การสืบทอด และความอุดมสมบูรณ์ จึงสะท้อนถึงรากฐานและภูมิปัญญาของบรรพชนที่ยังคงคุณค่าและส่งต่อมาถึงปัจจุบัน ส่วนโครงสร้างด้านบน ได้แรงบันดาลใจจาก สายน้ำตก ที่กำลังหลั่งไหลลงมาอย่างต่อเนื่อง น้ำตกจึงเป็น ภาพแทนของพลังชีวิต ความอุดมสมบูรณ์ และการไหลเวียนที่ไม่สิ้นสุด เปรียบเสมือนพลังธรรมชาติที่ โอบอุ้มผู้คนและชุมชน

ความกลมกลืน การลอกเลียนองค์ประกอบใดองค์ประกอบหนึ่งของพื้นที่สวนสาธารณะนั้น เพื่อสร้างความรู้สึกให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับพื้นที่ ซึ่งมีผลต่อผู้คนที่มาพักผ่อนหย่อนใจอย่างเช่นต้นไม้ ด้วยร่มเงาของต้นไม้มักจะเกิดเป็นพื้นที่ของเงาจากแสงแดด ส่งผลให้ผู้คนสามารถทำกิจกรรมอื่นๆได้ ซึ่งการเลียนแบบลักษณะเงาของใบไม้ที่สลับซับซ้อนนั้น จึงมองถึงการใช้ตะแกรงเหล็กในการบดบังด้วยรูปแบบลายเส้นของตระแกรง ที่มีทั้งแสงและเงาสลับกันการปรับเปลี่ยนเพื่อกำหนดแสงเงาไปด้วย ทำให้เกิดกิจกกรรมต่อสถาปัตยกรรมขนาดเล็กนี้ด้วยเช่นกัน