verde

Pavilionนี้ตีความ "Expanding" ว่าเป็นการขยายออกของร่มเงาและ พื้นที่กิจกรรม คล้ายเรือนยอดไม้ที่กางปกคลุมในสวน ตะแกรงเหล็กฉีกถูกออกแบบเป็นเส้นสายโค้งที่โอบล้อมและแผ่กว้าง ชวนให้ผู้คนรู้สึกถึงการเปิดออกของพื้นที่ ทั้งในเชิงกายภาพ (หลังคาที่กางปกคลุม) และเชิงนามธรรม (การเชื่อมโยงปฏิสัมพันธ์ และการแลกเปลี่ยนระหว่างผู้คน) ความสัมพันธ์ของผู้คน ผ่านภาษาสถาปัตยกรรมที่เรียบง่าย แต่เปี่ยมด้วยพลังการสื่อสาร วัสดุตะแกรงเหล็กฉีกถูกถักทอให้เกิด ทั้งโครงสร้าง แสง และเจ้า ที่สร้างปฏิสัมพันธ์ใหม่ระหว่าง มนุษย์-สถาปัตยกรรม-ธรรมชาติ นายชานน ทรงเกล้า นางสาวชัชฎาภรณ์ ภะคะโต อาจารย์ที่ปรึกษา ผศ.ปิยะ ไล้หลีกพาล

ในเมืองที่เต็มไปด้วยความเร่งรีบและปัญหามลพิษทางอากาศอย่างเชียงใหม่ “ลมหายใจ” กลายเป็นสิ่งมีค่าที่ผู้คนมักมองข้ามไป พาวิลเลียน Breathing Beyond ถูกออกแบบขึ้นเพื่อเป็นพื้นที่ชั่วขณะให้ผู้คนได้หยุดพัก ก้าวออกจากความวุ่นวาย และกลับมาเชื่อมโยงกับการหายใจของตนเองอีกครั้ง แนวคิด “Breathing Beyond” สื่อถึงการขยายขอบเขตของลมหายใจที่มากกว่าเพียงแค่การดำรงชีวิต แต่เป็นการหายใจที่เชื่อมต่อกับร่างกาย จิตใจ และธรรมชาติรอบตัว พาวิลเลียนจึงถูกออกแบบให้เป็นพื้นที่เปิดโล่ง สัมผัสกับแสง ลม น้ำ และพืชพรรณ เพื่อสร้างประสบการณ์ที่ทำให้ผู้ใช้รู้สึกสงบและคลายความตึงเครียด พื้นที่นี้ไม่ได้เป็นเพียงโครงสร้างสถาปัตยกรรม แต่เป็นสัญลักษณ์ของ “การก้าวข้าม” จากความเครียดสู่ความสงบ จากอากาศที่เต็มไปด้วยฝุ่นสู่การหายใจที่บริสุทธิ์ และจากการดำเนินชีวิตที่เร่งรีบสู่จังหวะชีวิตที่สมดุลและอ่อนโยนมากขึ้น