Blooming Expansion

สงคราม ความไม่ปลอดภัย Pavilionจึงถูกตีความเป็นที่พักพิงของผู้คน Refuge Pavilion ออกแบบโดยใช้ตะแกรงเหล็กฉีกเป็นเปลืกห่อหุ้มสื่อถึงเกาะกำบังที่แข็งแรงแต่ยังโปร่งใส แสงลอดผ่านลายตะแกรงสร้างเงาที่เปรียบเหมือนบาดแผลจากสงครามแต่ในขณะเดียวกันก็สะท้อนความหวังที่ยังคงเล็ดลอดเข้ามา Pavilionจึงกลายเป็นพื้นที่หลบภัยและพื้นที่พักใจ ท่ามกลางโลกที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งที่เกิดขึ้น ชื่อผู้ออกแบบ นางสาวขวัญภิรมย์ บุญหนา นางสาววรัทยา ศรีสวัสดิ์ นางสาวพัชรพร ณัฎฐานันท์ อ.ดวงนภา ศิลปสาย

A pavilion perched on a little stream in the mountains becomes a delicate dialogue between nature and structure. Using expanded metal sheet as its primary element, the architecture breathes with light, shadow, and air. The perforated skin blurs boundaries, filtering mountain winds while allowing glimpses of flowing water below. Elevated lightly above the stream, it avoids heavy intervention, instead floating as a poetic shelter. This pavilion celebrates simplicity, transparency, and harmony, offering a meditative pause within the rugged mountain landscape. ออกแบบโดย นายธีร์ธวัช สุจีรพงศ์สิน นายกันต์พงษ์ บุญญะธนเศรษฐ์ อาจารย์ที่ปรึกษา อ.ดร.สกาวรัตน์