The Silk Reel

Pavilionนี้ตีความ "Expanding" ว่าเป็นการขยายออกของร่มเงาและ พื้นที่กิจกรรม คล้ายเรือนยอดไม้ที่กางปกคลุมในสวน ตะแกรงเหล็กฉีกถูกออกแบบเป็นเส้นสายโค้งที่โอบล้อมและแผ่กว้าง ชวนให้ผู้คนรู้สึกถึงการเปิดออกของพื้นที่ ทั้งในเชิงกายภาพ (หลังคาที่กางปกคลุม) และเชิงนามธรรม (การเชื่อมโยงปฏิสัมพันธ์ และการแลกเปลี่ยนระหว่างผู้คน) ความสัมพันธ์ของผู้คน ผ่านภาษาสถาปัตยกรรมที่เรียบง่าย แต่เปี่ยมด้วยพลังการสื่อสาร วัสดุตะแกรงเหล็กฉีกถูกถักทอให้เกิด ทั้งโครงสร้าง แสง และเจ้า ที่สร้างปฏิสัมพันธ์ใหม่ระหว่าง มนุษย์-สถาปัตยกรรม-ธรรมชาติ นายชานน ทรงเกล้า นางสาวชัชฎาภรณ์ ภะคะโต อาจารย์ที่ปรึกษา ผศ.ปิยะ ไล้หลีกพาล

ออกแบบโดยใช้แนวคิดความแข็งแกร่งของโครงสร้างสมัยใหม่กับความอ่อนโยนของธรรมชาติ ใช้เหล็กทำเป็นรูปทรงเรขาคณิตแสดงให้เห็นถึงความแข็งแรงออกแบบให้ ผู้ใช้เดินผ่านกรอบแต่ละชั้น โปร่ง ทึบ สลับกัน เกิดเป็นการเคลื่อนผ่านตามรูปแบบโครงสร้างได้มาจากพญานาคจึงทำให้ตัวอาคาร มีหัวสามเหลี่ยมเหมือนเศรียรพญานาคและทางเดินโค้งงอเหมือนลำตัวพญานาค