reasting pavilion

การ ‘ขยาย’ เรื่องราวของพื้นที่ไปพร้อมกับสถานีรถไฟเก่า ถ่ายทอดความทรงจำของหัวลำโพง และแปรเปลี่ยนมรดกทางประวัติศาสตร์ให้กลายเป็นพื้นที่ร่วมสมัย ที่เปิดโอกาสให้ผู้คนมีส่วนร่วมและเกิดปฏิสัมพันธ์กัน ด้วยการสร้างความทรงจำในอดีตที่เลือนรางผ่านวัสดุตะแกรงเหล็กฉีก ซึ่งวัสดุนั้นสร้างประสบการณ์ที่หลากหลาย เปลี่ยนมุมมอง และถ่ายทอดเรื่องราวหลายมิติ ทั้งในทางกายภาพและทางอารมณ์

Location : จ.น่าน | Proposal Design : แนวทางการปรับปรุงอาคาร เน้นความลื่นไหลในพื้นที่หลักและควบรวมพื้นที่ส่วนแสดงงานให้เป็นพื้นที่เดียวกัน โดยจะแบ่งเป็น 4 ZONE ได้เเก่ 1.พื้นที่ต้อนรับและพักคอย 2.พื้นที่แสดงนิทรรศการชั่วคราว 3.พื้นที่แสดงนิทรรศการถาวร 4.ส่วนห้องสมุด และ CO.WORKING SPACE แนวทางการออกแบบจะเลือกใช้ภาพที่คุ้นเคยในวัฒนธรรมของน่าน ทั้งสภาพแวดล้อมที่เป็นมุมมองแบบพาโนรามา ผ่านการสร้างผนังห้องทรงโค้ง เหมือนดั่งเดินอยู่ในหุบเขา ที่นั่งห้องฉายวีดีทัศน์ปรับที่นั่งให้นั่งชมได้มากขึ้นซึ่งพัฒนาจากนาขั้นบันได องค์ประกอบของอาคารพื้นถิ่นเส้นไม้ไผ่ที่ถูกแปรด้วยโครงสร้างเหล็กขึง นำเสาไม้เก่ามาประกอบการเข้าไม้ของเฮือนและโฮงน่านวัสดุที่เลือกใช้จึงสื่อถึงวัสดุธรรมชาติ สีของแผ่นดิน เส้นสายของงานไม้ไผ่ และสับฟากจากองค์ความรู้ของชุมชน