Hoop Taem Space ฮูปแต้มสเปซ

Hoop Taem Space ฮูปแต้มสเปซ

ฮูปแต้ม เป็นคำพื้นเมืองในภาษาถิ่นวัฒนธรรมลาวชาวอีสานโบราณ โดยฮูป หมายถึง รูป และคำว่า แต้ม หมายถึง การขีดเขียนหรือการระบายสี เป็นการตีความ “ฮูปแต้ม” ศิลปะจิตรกรรมเล่าเรื่องของอีสาน ให้กลายเป็นสถาปัตยกรรม โดยใช้แรงบันดาลใจจาก “ผ้าที่ปลิวพลิ้วไหว” ถ่ายทอดความเคลื่อนไหวและความต่อเนื่องของเรื่องเล่า ประสบการณ์ที่จะได้รับเมื่อเข้าชม เมื่อเข้ามาก็จะให้ความรู้สึกเหมือนกำลัง “เดินลอดผืนผ้าแห่งเรื่องราว” ที่บอกเล่าประวัติศาสตร์ วิถีชีวิต และความเชื่อผ่านแสง เงา และช่องเปิดที่เกิดขึ้นจากการจัดวางเหล็กฉีก และแสงที่ผ่านช่องว่างของเหล็กฉีกกับพื้นที่ว่าง ในบางโอกาสจะเพิ่การติดผลานนักวาดหรือพ้นลวดลายให้ตัวตะแกรงเหล็กส่วนที่ลอย และในส่วนของตรงโค้งออกแบบให้มีการใช้งานนั่งพัก/นั่งเล่นในสวนสาธารณะกลางเมือง การใช้งานจะคล้าย เปลญวน ออกแบบให้โปร่งเพื่อให้เหล็กตะแกรงมีความเล่นแสงที่มีเงามาจากต้นไม้และผ้า

Team: แก่นคูน

Product Recommend

Design Connext
Design Connext
Design Connext
Design Connext
Design Connext
ผลงานที่น่าสนใจ
ลภัสรดา ไตรฟื้น
19
เข้าชม
0
ถูกใจ

ข้อมูลทั่วไป
เข้าชม
7 ครั้ง
ปี
2025
ขนาดพื้นที่
98 ตร.ม.
ประเภทโครงการ
อื่น ๆ
สไตล์การออกแบบ
Postmodern
พื้นถิ่น
แฮชแท็ก
pavilion
expandaedmetaldesign
expandedmetaldesige
ผลงานที่เกี่ยวข้อง
142 ตร.ม.
2025
เรื่องเล่าของประมง...คนสงขลา เมื่อแสงอาทิตย์อ่อนยามเช้าส่องกระทบผิวน้ำ ทุกคนต่างมองหาพื้นที่ที่เชื่อมโยงกับชีวิตและวัฒนธรรมของชุมชน ซึ่งทะเลคือเส้นเลือดหล่อเลี้ยงและการประมงคือวิถีที่สืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น Pavilion นี้จะเป็นทั้งจุดพักพิงและจุดเรียนรู้ ให้ผู้คนได้สัมผัสกับความอบอุ่นของน้ำใจชาวประมงและความงามของวิถีทะเล ที่นี่จะเป็นพื้นที่พิเศษที่เชิญชวนให้ครอบครัว นักท่องเที่ยว และคนชุมชนได้มาพบปะกัน สามารถเป็นพื้นที่เรียนรู้เรื่องราวของการประมง การถ่ายทอดเรื่องราวผ่านวัสดุและองค์ประกอบของ Pavilion ซึ่งจะเป็นสัญลักษณ์ที่บอกเล่าเรื่องราวความผูกพันระหว่างผู้คนกับทะเล ให้ทุกคนที่มาเยือนรู้สึกถึงความภาคภูมิใจ ความอบอุ่น และความสนุกสนานที่โอบล้อมในบรรยากาศของชุมชนประมงสงขลา สมาชิก 1.กฤษฎา อ่วมจรยิ้ม 2.ชาร์กีรีน เจะเหาะ อาจารย์ที่ปรึกษา ผศ.พันธ์ศักดิ์ ภักดี
Chiang Mai Spectrum
150 ตร.ม.
2025
ออกแบบที่นั่งแบบสลับระดับความสูงต่ำ เสมือนเส้นทางที่แยกและบรรจบกันของรางรถไฟ สร้างบรรยากาศที่ไม่ตายตัว เปิดโอกาสให้ผู้ใช้งานเลือกท่านั่งและการใช้งานได้หลากหลาย และยังสะท้อนถึงความยืดหยุ่นที่สอดคล้องกับตัวตะแกรงเหล็กฉีกที่นำมาตกแต่งและยังเป็นเสากลางที่มีรูปทรงแตกแขนงคล้ายต้นไม้เปรียบเสมือนการ “หยั่งราก” ของความแข็งแรงเชิงโครงสร้าง และในขณะเดียวกันก็ยังโปร่งเบา ให้อากาศและแสงลอดผ่านได้ เกิดความสมดุลระหว่าง ความแข็งแรงและ ความโปร่ง