ออกแบบวัด

PAVILION ที่ออกแบบโดยใช้การที่ออกแบบตามเส้นทางธรรมชาติของสายลมปิดช่องว่างและชั้นกรองที่ชักนำการไหลของอากาศ ผู้มาเยือนได้สัมผัสเส้นทางที่มองไม่เห็นของสายลมผ่านการเคลื่อนไหวในพื้นที่ โดยใช้ตะแกรงเหล็กฉีก เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของตัวสถาปัตยกรรม โดยดึงเอาประโยชน์ของตะแกรงในแต่ละแบบมาใช้ตามบริบทของพื้นที่

ออกแบบที่นั่งแบบสลับระดับความสูงต่ำ เสมือนเส้นทางที่แยกและบรรจบกันของรางรถไฟ สร้างบรรยากาศที่ไม่ตายตัว เปิดโอกาสให้ผู้ใช้งานเลือกท่านั่งและการใช้งานได้หลากหลาย และยังสะท้อนถึงความยืดหยุ่นที่สอดคล้องกับตัวตะแกรงเหล็กฉีกที่นำมาตกแต่งและยังเป็นเสากลางที่มีรูปทรงแตกแขนงคล้ายต้นไม้เปรียบเสมือนการ “หยั่งราก” ของความแข็งแรงเชิงโครงสร้าง และในขณะเดียวกันก็ยังโปร่งเบา ให้อากาศและแสงลอดผ่านได้ เกิดความสมดุลระหว่าง ความแข็งแรงและ ความโปร่ง