Pavillion

คอนเซ็ปต์นี้นำ “ความระยิบและความสดใส” ของเวทีหมอลำ มาแปลงเป็น กระจกสีเรขาคณิต ที่กรองและสะท้อนแสงอาทิตย์ในแต่ละช่วงเวลา ทำให้ผู้ใช้งานรู้สึกถึงบรรยากาศแบบการแสดง แม้จะอยู่ในพื้นที่สวน แรงบันดาลใจจากหมอลำ : หมอลำคือศิลปะการแสดงพื้นบ้านอีสานที่มีเอกลักษณ์ทั้งด้านเสียงดนตรีและ “เวทีการแสดง” บนเวทีหมอลำ มักมี ไฟหลากสี ที่เคลื่อนไหวและสะท้อนกับเครื่องแต่งกายระยิบระยับ เกิดการเล่นแสงที่มีพลัง สร้างความสนุกสนานและเชื่อมโยงผู้คน โครงสร้างสถาปัตยกรรมนี้เป็นการออกแบบศาลาพักกลางแจ้งที่ไม่ได้มุ่งเพียงตอบโจทย์การใช้งานเชิงกายภาพ แต่เป็นการนำมิติทาง ศิลปะและวัฒนธรรมพื้นถิ่นอีสาน โดยเฉพาะ “หมอลำ” มาถ่ายทอดในรูปแบบใหม่ที่ร่วมสมัย ผ่านการตีความด้วย แสงและสี ที่เป็นเอกลักษณ์บนเวทีการแสดง

ทีม: อุ้ยปุ้ย นาย วันเฉลิมชัย สายเนตรงาม 116611001008-7 นาย ธนวัฒน์ ทวีผล 116611002059-9 นายธนภูมิ มากสิน 116611001078-0 ปัญหาคนเมืองและชุมชนแออัด: การอพยพเข้ามาทำงานในเมืองด้วยความหวังในชีวิตที่ดีขึ้น นำไปสู่การเพิ่มขึ้นของ คนเมือง และ ชุมชนแออัด ที่ต้องเผชิญกับสภาพความเป็นอยู่ที่ด้อยมาตรฐาน ปัญหาด้านสุขภาพ และพฤติกรรม: วิถีชีวิตที่ต้องนั่งทำงานนาน การใช้เวลานานในการเดินทาง และความเครียดในเมืองอาจส่งผลให้เกิดพฤติกรรมเสี่ยงด้านสุขภาพ เช่น การเคลื่อนไหวร่างกายน้อยลง และเพิ่มความเสี่ยงต่อโรค การขยายตัวของเมืองที่เกิดขึ้นตามแรงขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจ และตลาด ทำให้สถานที่เก่าที่ไม่ได้รับการพัฒนาตามสิ่งปลุกสร้างในปัจจุบัน ทำให้สถานที่ในอดีตถูกปล่อยทิ้งร้าง เราจึงอยากอนุรักษ์โบราณสถานในย่านต่างๆ รวมไปถึงการอนุรักษ์วัตนธรรม ความเป็นอยู่ของชุมชนดั่งเดิม และเรื่องราวของพวกเขาไว้ เพื่อการไปต่อข้างหน้าด้วยกัน การเก็บไว้ และไม่ทำลายของเดิม จะทำให้เมืองนั้นมีความสมดุลระหว่างผู้คนท้องถิ่นเดิมและผู้มาอยู่ใหม่ สิ่งก่อสร้างเดิมเมื่อได้รับการปรับปรุง และมีพื้นที่เชื่อมต่อกับสิ่งใหม่ ทั้งทางกายภาพและทางความรู้สึก