Sunnatā

Pavilion นี้เป็นที่หลบภัยที่พร้อมปกป้องผู้คนจากภัยสงคราม แต่ยังคงเปิดพื้นที่ให้แสงและอากาศเพื่อรักษาชีวิตและความหวังไว้ รูปแบบปีกที่กางออกเหมือนอ้อมกอดที่ได้รับการออกแบบมาเพื่อแยกกันภัย และยังเป็นแหล่งพักพิงใจที่ให้ความรู้สึกอบอุ่น ปลอดภัยพื้นที่ใต้ปีกสามารถใช้เป็นพื้นที่ชั่วคราวสำหรับผู้คนที่ต้องหลบภัย มีระบบการระบายอากาศและแสงธรรมชาติที่เหมาะสมกับการอยู่อาศัยในสถานการณ์คับขัน (ที่ปรึกษา)อาจารย์ดวงนภา ศิลปสาย นายเอกราช พรมถาวร นางสาวศุภดา งอมสันเทียะ นางสาวยุภาวรรณ เคนชมภู

การนำโคมลอยมาสร้างเป็น From เพื่อเปิดมุมมองใหม่ๆ คือการเปิดมุมมองที่ผู้คนไม่สามารถเห็นได้ในมุมต่างๆ เพื่อให้ผู้คนสนใจในตัวพาวิลเลี่ยนโดยนำประเภณี ยี่เปง มาใช้ในการอิมแพ็คในการออกแบบเพื่อให้ผู้ใช้เกิดมุมมองใหม่ที่มาจากตัวพาวิลเลี่ยน มีการนำแสงมาใช้ให้คนผ่อนคลาย โดยนำ element จากแสงของพระจันทร์มาใช้ในงานออกแบบ เป้าหมายที่จะทำให้เกิดผลลัพธ์ เป้าหมายในการออกแบบจะใช้เหล็กฉีกเพื่อให้เกิดแสงเงาที่สวยงามตามช่วงเวลา ตอนในช่วงจะให้แสงลอดเข้ามาในตัวพาวิลเลี่ยน และในส่วนช่วงกลางคืนจะใช้แสงจากภายในเพื่อให้แสงลอดออกผ่านเหล็กฉีก