THE BREATHING LAKE

บ้านแสงสว่าง สถาปัตยกรรมพื้นถิ่นที่เน้นการพึ่งพาตนเองให้ได้มากที่สุดในการใช้ชีวิตและอยู่อาศัย เริ่มต้นจากการออกแบบให้เรียบง่าย ง่ายต่อการซ่อมและดูและรักษา การก่อสร้างด้วยตัวเองเพื่อเรียนรู้และฝึกฝนงานไม้และลดค่าใช้จ่ายค่าก่อสร้าง วัสดุไม้จากบ้านเก่าและวัสดุต่างๆเป็นของเหลือใช้ เช่น ประตู หน้าต่าง ก่อนการก่อสร้างบ้าน ได้ปลูกต้นไม้ล่วงหน้า 3-4 ปี เพื่อให้พื้นที่มีความร่มเย็น และเพิ่มพื้นที่สีเขียวให้กับบ้านได้แรงบันดาลใจการทำสวนยาง ที่ปลูกต้นไม้เป็นตาราง ดูเป็นระเบียบ

พาวิเลียนริมน้ำแห่งนี้ถูกออกแบบขึ้นเพื่อแก้ไขข้อจำกัดของท่าเรือท่าเตียนที่แม้จะมอบทัศนียภาพงดงามของพระปรางค์วัดอรุณฯ แต่กลับไร้ร่มเงาและบรรยากาศที่เอื้อต่อการพักผ่อน ด้วยการนำ เหล็กฉีก (Expanded Metal) มาใช้สร้างโครงสร้างโปร่งเบา จึงก่อเกิดพื้นที่ร่มที่ไม่ทึบตัน ให้ผู้คนได้พักสายตาและร่างกายจากแสงแดดร้อนแรง โดยยังคงเปิดมุมมองสู่สายน้ำและทิวทัศน์เบื้องหน้าได้อย่างเต็มตาพาวิเลียนทำหน้าที่เสมือน “ม่านบางเบา” ที่แผ่ร่มเงาลงบนพื้นที่ชมวิว วัสดุเหล็กฉีกสะท้อนความเป็นสมัยใหม่ ทว่ากลมกลืนกับบรรยากาศเมืองเก่า การจัดรูปทรงที่พลิ้วไหวและแผ่กว้างยังช่วยสร้างมิติใหม่ให้กับท่าเรือ แปรเปลี่ยนจากเพียงพื้นที่สัญจรไปสู่ “เวทีริมน้ำ” ที่ผู้คนสามารถหยุดพัก มองพระอาทิตย์ลับฟ้าเหนือเจ้าพระยา และใช้เวลาได้ยาวนานกว่าที่เคยพาวิเลียนนี้จึงไม่เพียงแก้ปัญหาเรื่องความร้อนและการขาดร่มเงา แต่ยังเติมเต็มบทบาทใหม่ให้ท่าเรือท่าเตียนในฐานะ พื้นที่สาธารณะเชิงวัฒนธรรมที่ทั้งงดงาม สะดวก และเชื้อเชิญให้ผู้คนใช้ชีวิตร่วมกับทิวทัศน์ประวัติศาสตร์ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาได้อย่างละเมียดละไม สมาชิกกลุ่ม นางสาวศิวพร วงค์ษายะ นางสาวสุชาดา เรืองศรี อาจารย์ที่ปรึกษา อาจารย์ปัตย์ ศรีอรุณ