bangkok mirage

Pavilionนี้ตีความ "Expanding" ว่าเป็นการขยายออกของร่มเงาและ พื้นที่กิจกรรม คล้ายเรือนยอดไม้ที่กางปกคลุมในสวน ตะแกรงเหล็กฉีกถูกออกแบบเป็นเส้นสายโค้งที่โอบล้อมและแผ่กว้าง ชวนให้ผู้คนรู้สึกถึงการเปิดออกของพื้นที่ ทั้งในเชิงกายภาพ (หลังคาที่กางปกคลุม) และเชิงนามธรรม (การเชื่อมโยงปฏิสัมพันธ์ และการแลกเปลี่ยนระหว่างผู้คน) ความสัมพันธ์ของผู้คน ผ่านภาษาสถาปัตยกรรมที่เรียบง่าย แต่เปี่ยมด้วยพลังการสื่อสาร วัสดุตะแกรงเหล็กฉีกถูกถักทอให้เกิด ทั้งโครงสร้าง แสง และเจ้า ที่สร้างปฏิสัมพันธ์ใหม่ระหว่าง มนุษย์-สถาปัตยกรรม-ธรรมชาติ นายชานน ทรงเกล้า นางสาวชัชฎาภรณ์ ภะคะโต อาจารย์ที่ปรึกษา ผศ.ปิยะ ไล้หลีกพาล

คือการตีความคำว่า Expanding ผ่านการเคลื่อนของแสงและเงาที่เปลี่ยนแปลงไปตามช่วงเวลาในแต่ละวัน โครงสร้างของ Pavilion ออกแบบให้เป็นโครงเหล็กโค้งโปร่งที่กรองแสงแดดผ่านวัสดุ Expanded Metal เกิดเป็นเงาลายเรขาคณิตที่แผ่กระจายและเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา เงาเหล่านี้จึงไม่ใช่เพียงผลของแสงธรรมชาติ แต่เป็นเสมือนร่องรอยของเวลาที่แสดงออกอย่างมีจังหวะและจิตวิญญาณ Pavilion แห่งนี้จึงทำหน้าที่เสมือนภาพถ่ายแห่งแสงและเวลา ชวนผู้ใช้งานให้หยุดมองเงาที่เคลื่อนไหว คิด และรู้สึกถึงการไหลของชีวิตผ่านสุนทรียะแห่งธรรมชาติ