KANVELA

ในปัจจุบันความสามารถของมนุษย์ในการปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อม ผู้คน และธรรมชาติลดลงจาก การเข้ามาของโซเชียลมีเดีย ผู้คนจำนวนมากเกิดความกลัวและสร้างกำแพงในการเปิดรับผู้คนใหม่ ๆ และประสบการณ์ใหม่ ๆ สถาปัตยกรรมที่ออกแบบขึ้นนี้จึงมุ่งหมายสร้างพื้นที่ปฏิสัมพันธ์อย่างเบาบาง ซึ่งเปิดโอกาสให้ผู้คน รับรู้ถึงการมีอยู่ของกันและกัน รวมถึงการเชื่อมโยงกับสิ่งแวดล้อมและธรรมชาติ โดยที่ยังรู้สึกถึง พื้นที่ปลอดภัยของกันและกัน พื้นที่นี้จะทำหน้าที่เป็นสภาพแวดล้อมกึ่งเปิดกึ่งปิดที่ค่อย ๆ ช่วยให้ผู้คนกลับมามีความสามารถใน การปฏิสัมพันธ์กับผู้คน สิ่งแวดล้อม และธรรมชาติอีกครั้ง

Pavilionนี้ตีความ "Expanding" ว่าเป็นการขยายออกของร่มเงาและ พื้นที่กิจกรรม คล้ายเรือนยอดไม้ที่กางปกคลุมในสวน ตะแกรงเหล็กฉีกถูกออกแบบเป็นเส้นสายโค้งที่โอบล้อมและแผ่กว้าง ชวนให้ผู้คนรู้สึกถึงการเปิดออกของพื้นที่ ทั้งในเชิงกายภาพ (หลังคาที่กางปกคลุม) และเชิงนามธรรม (การเชื่อมโยงปฏิสัมพันธ์ และการแลกเปลี่ยนระหว่างผู้คน) ความสัมพันธ์ของผู้คน ผ่านภาษาสถาปัตยกรรมที่เรียบง่าย แต่เปี่ยมด้วยพลังการสื่อสาร วัสดุตะแกรงเหล็กฉีกถูกถักทอให้เกิด ทั้งโครงสร้าง แสง และเจ้า ที่สร้างปฏิสัมพันธ์ใหม่ระหว่าง มนุษย์-สถาปัตยกรรม-ธรรมชาติ นายชานน ทรงเกล้า นางสาวชัชฎาภรณ์ ภะคะโต อาจารย์ที่ปรึกษา ผศ.ปิยะ ไล้หลีกพาล