open weave

ความกลมกลืน การลอกเลียนองค์ประกอบใดองค์ประกอบหนึ่งของพื้นที่สวนสาธารณะนั้น เพื่อสร้างความรู้สึกให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับพื้นที่ ซึ่งมีผลต่อผู้คนที่มาพักผ่อนหย่อนใจอย่างเช่นต้นไม้ ด้วยร่มเงาของต้นไม้มักจะเกิดเป็นพื้นที่ของเงาจากแสงแดด ส่งผลให้ผู้คนสามารถทำกิจกรรมอื่นๆได้ ซึ่งการเลียนแบบลักษณะเงาของใบไม้ที่สลับซับซ้อนนั้น จึงมองถึงการใช้ตะแกรงเหล็กในการบดบังด้วยรูปแบบลายเส้นของตระแกรง ที่มีทั้งแสงและเงาสลับกันการปรับเปลี่ยนเพื่อกำหนดแสงเงาไปด้วย ทำให้เกิดกิจกกรรมต่อสถาปัตยกรรมขนาดเล็กนี้ด้วยเช่นกัน

Pavilion แห่งนี้ออกแบบโดยแนวคิดที่ว่าตะแกรงเหล็กฉีกสามารถเป็นได้มากกว่าตะแกรงเหล็กฉีก ผ่านหลักเศรษฐกิจพอเพียง ไม่เพียงเป็นพื้นที่พักพิง แต่ยังมอบประสบการณ์ใหม่ ๆ ทั้งการกรองน้ำ การปลูกพืชบน Pavilion การใช้พลังงานสะอาด และการให้คุณค่ากับสิ่งเล็ก ๆ ซึ่งรวมกันสร้างระบบที่ยั่งยืน มีการจัดวางกระถางพื้นที่มีคุณสมบัติในการสร้างออกซิเจน สร้างความสดชื่นให้แก่ผู้ใช้งานนอกจากนี้ยังติดตั้ง แผงโซลาร์เซลล์ เพื่อดึงพลังงานสะอาดมาใช้ในการทำงานของระบบกรองน้ำและระบบไฟฟ้าใน Pavilion ทำให้โครงการมีความเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม มุ่งเน้นให้ผู้ที่เข้ามาอยู่ภายใน Pavilionได้สัมผัสกับ อากาศที่บริสุทธิ์และเย็นกว่าที่ไหนๆ ได้พักผ่อนในบรรยากาศที่ใกล้ชิดธรรมชาติ เสมือนเป็น “สถานที่บำบัด” ภายในเมือง ที่ช่วยลดความเครียด พร้อมทั้งส่งเสริมสุขภาวะทางกายและใจ สมาชิก 1.ธนดล เพิ่มพูลมา 67544201035-0 2.ลภัสรดา พรเลิศ 67544201048-3 3.สุรักษ์ ซึชิยา 67544201062-4 อาจารย์ที่ปรึกษา 1.อาจารย์ปัตย์ ศรีอรุณ 2.อาจารย์มานิตา ชีวเกรียงไกร