Interlace Pavillion

การนำโคมลอยมาสร้างเป็น From เพื่อเปิดมุมมองใหม่ๆ คือการเปิดมุมมองที่ผู้คนไม่สามารถเห็นได้ในมุมต่างๆ เพื่อให้ผู้คนสนใจในตัวพาวิลเลี่ยนโดยนำประเภณี ยี่เปง มาใช้ในการอิมแพ็คในการออกแบบเพื่อให้ผู้ใช้เกิดมุมมองใหม่ที่มาจากตัวพาวิลเลี่ยน มีการนำแสงมาใช้ให้คนผ่อนคลาย โดยนำ element จากแสงของพระจันทร์มาใช้ในงานออกแบบ เป้าหมายที่จะทำให้เกิดผลลัพธ์ เป้าหมายในการออกแบบจะใช้เหล็กฉีกเพื่อให้เกิดแสงเงาที่สวยงามตามช่วงเวลา ตอนในช่วงจะให้แสงลอดเข้ามาในตัวพาวิลเลี่ยน และในส่วนช่วงกลางคืนจะใช้แสงจากภายในเพื่อให้แสงลอดออกผ่านเหล็กฉีก

รูปทรงของPavilionที่เล่าเรื่องราวถึงความงามของเหล็กฉีก ทั้งในทางนามธรรมซึ่งแสดงออกโดยรูปฟอร์มภายนอก และทางรูปธรรมซึ่งแสดงออกโดยดีเทลการใช้ตัววัสดุเองโดยตรง โดยถ่ายทอดเรื่องราวที่ว่า “เหล็กเป็นวัสดุมีความแข็งแรง และดูทึบตัน การนำเหล็กฉีกที่เกิดจากการการนำเหล็กแผ่นมารีด และฉีก ดึง ทำให้แยกและอ่อนโค้ง ตาม ขนาด จังหวะ จนเกิดความ พริ้วไหว เพื่อลดความแข็งกระด้าง และเกิดเส้นสายอารมณ์งาน แต่ยังคงประโยชน์ และความสวยงาม ที่เหมาะสม” Pavilionที่เกิดจากกันนำรูปร่าง และรูปทรง การเจาะ ดึง และบิดตัวของเหล็กฉีก เส้นตรง และเส้นโค้ง อันเกิดจากจังหวะและลักษณะเฉพาะ มาจัดวางในทิศทางในแต่ละแกนให้เกิด ”มิติที่สัมพันธ์” สถาปัตยกรรมขนาดเล็ก เพื่อพื้นที่สาธารณะนี้ ถูกคิดจัดวาง ให้อยู่ในพื้นที่ประวัติศาสตร์ สวนรถไฟ สะพานดำนครลำปาง ซึ่งสามารถใช้ประโยชน์ที่หลากหลาย รวมถึงกิจกรรมที่สร้างสรรค์ ให้เกิดพื้นที่เชื่อมต่อของผู้คน เข้ากับบริบททางสังคม หรือสิ่งแวดล้อม สร้างปฏิสัมพันธ์ใหม่ๆ