Sunnatā

“จาก-วัง-ปลา” แรงบันดาลใจมาจากวิถีชุมชนริมน้ำสาขลา ที่ยังคงพึ่งพิงสายน้ำเป็นเส้นเลือดหล่อเลี้ยง โดยเฉพาะการทำประมงพื้นบ้าน ทั้งการเลี้ยงปลา กุ้ง หอย และปู Pavilion ถูกออกแบบให้ “ลอย” บนผืนน้ำราวกับแพริมน้ำ ที่เป็นภาพคุ้นตาของชาวบ้าน และ ต้นจาก ที่ขึ้นเรียงรายริมคลองซึ่งเป็นเอกลักษณ์สำคัญของพื้นที่โครงสร้างใช้ โครงสร้างเหล็กที่เอียง เพื่อสื่อถึงความพลิ้วไหว ไม่ตึงตรงเกินไป แต่แฝงความแข็งแรงของวัสดุสมัยใหม่ ขณะที่ เหล็กฉีก ถูกนำมาใช้เป็นพื้นผิวเพื่อให้เกิดความโปร่ง ระบายลม แสง และเงาได้อย่างอิสระ เสมือนตาข่ายดักปลา Pavilion จึงเป็นการเชื่อมโยงระหว่าง “ความดิบ แข็งแรงของเหล็ก” และ “ความอ่อนนุ่ม เคลื่อนไหวของสายน้ำ” พร้อมทั้งสะท้อนวิถีชุมชนริมน้ำที่ดำเนินไปควบคู่กับศรัทธาต่อวัดและธรรมชาติรอบข้าง

Living Expanding สะท้อนอยู่ในการเติบโตของต้นตีนตุ๊กแก ที่ค่อย ๆ คลี่ตัวไปพร้อมแสงแดดและกาลเวลา และกลายเป็นแรงบันดาลใจให้เกิดสิ่งก่อสร้างในฐานะสถาปัตยกรรมที่มีชีวิต รูปทรงที่เติบโตและแปรเปลี่ยนได้ดุจเพื่อนร่วมทางที่มีชีวิต