โครงการเสนอแนะพิพิธภัณฑ์ของเล่นไทยและการละเล่น ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา

จากลวดลายก้นหอยที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษชาวม้ง ถูกแปรเป็นสถาปัตยกรรมที่พาผู้มาเยือนก้าวเข้าสู่ลำดับแห่งการรับรู้ เริ่มจากความทึบที่ยังคงมีร่องรอยของแสงและลม สู่ความโปร่งที่เบาบางขึ้น และสิ้นสุด ณ จุดที่เปิดกว้างที่สุด ที่ซึ่งทิวทัศน์ของธรรมชาติและแสงอัสดงเผยตัวอย่างไร้สิ่งกีดขวาง ราวกับการเดินทางจากความจำกัดไปสู่เสรีภาพแห่งการรับรู้

โจทย์ของพรรคคืออยากให้ทำบูธที่สามารถหยั่งเสียงของประชาชนได้ ไอเดียแรกสุดคือเราอยากให้บูธสามารถเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ในทุกวันจากความร่วมมือของประชาชนด้วยกันเอง เราจึงเสนอให้สร้างพื้นที่ที่ถูกปิดล้อมด้วยสติกเกอร์สีดำทั้งหมด โดยพิมพ์อุปสรรคมากมายของประเทศมาปิดล้อมไว้ให้พื้นที่ข้างในดูทึบตันและมืดทึม แล้วเชิญชวนให้ประชาชนมาช่วยกันกระเทาะเปลือกเหล่านี้ออกมาเพื่อสร้างพื้นที่ข้างในให้ดีกว่าเดิม ตัวหนังสือทั้งหมดถูกออกแบบให้เป็นสีเทาที่ใกล้เคียงกับสีพื้นหลัง เพื่อให้คนค่อยๆพินิจถึงปัญหาที่ซ่อนเร้นของประเทศ