HUA PLI

“เมื่อกลีบสุดท้ายร่วงหล่น การเริ่มต้นก็เริ่มผลิบาน” หัวปลีเป็นดอกของต้นกล้วยที่ห่อหุ้มดอกกล้วยเอาไว้ เมื่อแต่ละกลีบคลี่ออกมา จะเผยให้เห็นการเจริญเติมโตใหม่ ๆ ที่อยู่ภายใน เปรียบดั่งชีวิตคน ที่กลีบหมายถึง ความเจ็บปวด ผิดหวัง ประสบการณ์ เมื่อกลีบร่วงหล่นจึงเหมือนกับคนที่ได้ปล่อยวางความผิดหวังนั้นไปแล้ว และเมื่อเผยให้เห็นดอก จึงเหมือนการเติบโตและเริ่มต้นใหม่ในชีวิต เป็นการขยายโอกาสให้กับตัวเอง และเพิ่มศักยภาพแก่ต้นเองเพื่ออนาคตที่สว่างไสว
สมาชิก
นางสาวสาธิตา คุณศรีสอน
นางสาวจีรนันท์ พุทธสิม
อาจารย์ที่ปรึกษา
อาจารย์ณัฐวัฒน์ จิตศีล
#expandedmetaldesign

Product Recommend

Design Connext
Design Connext
Design Connext
Design Connext
Design Connext
ผลงานที่น่าสนใจ
อติชาติ หาญพิมาย

อติชาติ หาญพิมาย

เข้าชม 12 ครั้ง
จีรนันท์ พุทธสิม
23
เข้าชม
0
ถูกใจ

ข้อมูลทั่วไป
เข้าชม
14 ครั้ง
ปี
2025
ขนาดพื้นที่
125 ตร.ม.
ประเภทโครงการ
อื่น ๆ
สไตล์การออกแบบ
คอนเทมโพรารี่
แฮชแท็ก
expandedmetaldesign
ผลงานที่เกี่ยวข้อง
100 ตร.ม.
2025
Memento = สิ่งของที่เก็บไว้ที่ระลึกถึงเหตุการณ์ บุคคล หรือช่วงเวลา โปรเจคนี้จึงหมายถึงช่วงเวลาที่ได้ทดลองการรับรู้ของวัสดุตะแกรงเหล็ก ที่นำมาออกแบบเป็นวัสดุห่อหุ้มอาคาร ขอบเขตที่สามารถแผ่ขยายออกไปได้นั้นมาจากหลากหลายหนทาง เช่นการออกสำรวจเส้นทาง ถ้ำ ป่า หุบเขา ใต้น้ำลึก จนต่อยอดไปพบเจอกับแร่หรือวัสดุใหม่ๆ ขยายขอบเขตมากขึ้นอีกด้วการทดลองการสร้างสิ่งใหม่ด้วยวัสดุที่ได้ค้นพบ Pavilion เปรียบเสมือนการแผ่นขยายขอบเขตของการทดลองในการใช้วัสดุนำมา ประกอบสร้างนี้พื้นที่สำหรับผู้คนทั่วไป ได้เข้ามา ได้นั่งพัก หย่อนใจ ซึบซับที่ว่าง และสัมผัสมิติของวัสดุ ด้วยการใช้วัสดุ “ ตะแกรงเหล็กฉีก ” Pavilion นี้ก็เปรียบดี่งขยายของเขตของการทดลอง และการสำรวจด้วยเช่นกัน Pavilion ออกแบบจากบริบทรอบๆพื้นที่ เส้นทางเดินเข้า pavilion มากจากเรุปแบบเถนนรอบๆวงเวียนของเสาชิงช้า ตัวโครงสร้างสีแดงและความโค้งมาจากภาษาของเสาชิงช้า ลักษณะการปิดล้อมก็มาจากภาษาการปิดล้อมของกำแพงวัดสุทัศ โดยทดลองการสร้างความเป็นส่วนตัวด้วยวัสดุตะแกรงเหล็ก G-5 ของผนังโค้งด้านนอก นำแผ่นวัสดุมาซ้อนกันให้ความถี่ของตะแกรงสร้างความทึบของผนัง ที่ยังสามารถระบายอากาศได้
Sunnatā
131.38 ตร.ม.
2025
จากลวดลายก้นหอยที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษชาวม้ง ถูกแปรเป็นสถาปัตยกรรมที่พาผู้มาเยือนก้าวเข้าสู่ลำดับแห่งการรับรู้ เริ่มจากความทึบที่ยังคงมีร่องรอยของแสงและลม สู่ความโปร่งที่เบาบางขึ้น และสิ้นสุด ณ จุดที่เปิดกว้างที่สุด ที่ซึ่งทิวทัศน์ของธรรมชาติและแสงอัสดงเผยตัวอย่างไร้สิ่งกีดขวาง ราวกับการเดินทางจากความจำกัดไปสู่เสรีภาพแห่งการรับรู้