Pavilion 1.0

Pavilionนี้ตีความ "Expanding" ว่าเป็นการขยายออกของร่มเงาและ พื้นที่กิจกรรม คล้ายเรือนยอดไม้ที่กางปกคลุมในสวน ตะแกรงเหล็กฉีกถูกออกแบบเป็นเส้นสายโค้งที่โอบล้อมและแผ่กว้าง ชวนให้ผู้คนรู้สึกถึงการเปิดออกของพื้นที่ ทั้งในเชิงกายภาพ (หลังคาที่กางปกคลุม) และเชิงนามธรรม (การเชื่อมโยงปฏิสัมพันธ์ และการแลกเปลี่ยนระหว่างผู้คน) ความสัมพันธ์ของผู้คน ผ่านภาษาสถาปัตยกรรมที่เรียบง่าย แต่เปี่ยมด้วยพลังการสื่อสาร วัสดุตะแกรงเหล็กฉีกถูกถักทอให้เกิด ทั้งโครงสร้าง แสง และเจ้า ที่สร้างปฏิสัมพันธ์ใหม่ระหว่าง มนุษย์-สถาปัตยกรรม-ธรรมชาติ นาย ชานน ทรงเกล้า นางสาว ชัชฎาภรณ์ ภะคะโต อาจารย์ที่ปรึกษา ผศ.ปิยะ ไล้หลีกพาล

ผลงานการออกแบบชิ้นนี้เป็นการ ขยายมุมมอง ต่อการใช้แผ่น Expanded Metal หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ เหล็กฉีก ให้ก้าวข้ามจากการใช้งานแบบดั้งเดิมไปสู่รูปแบบที่มีความหลากหลายมากขึ้น แนวคิดนี้ไม่เพียงแต่เป็นการ “ขยายวิธีการติดตั้ง” ให้อยู่ในลักษณะสามมิติ แต่ยังเป็นการเปิดพื้นที่ใหม่ให้วัสดุได้ “ขยายศักยภาพ” ในการสื่อสารด้วยตัวเอง แม้ Expanded Metal จะมีลักษณะพื้นผิวที่ดูคล้ายสามมิติอยู่แล้ว แต่เมื่อถูกติดตั้ง ด้วยการม้วนเข้ากับโครงอลูมิเนียมทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่ทำหน้าที่เป็นกรอบ วัสดุจึงสามารถเผยให้เห็นมิติใหม่ของการดัดโค้ง การแตกตัวของแสงและเงา และ การสร้างความลึกที่ซ้อนทับกันราวกับเป็น “การขยายมิติการรับรู้” ของผู้ใช้งานและผู้พบเห็น